strona w naprawie zapraszamy jutro ;)

Wybrałem się ostatnio z Żonka na letnią szwendkę. Nie bardzo
wiedzieliśmy gdzie iść. Początkowo mieliśmy udać się do Żelazowej Woli i
następnie przejść do Leszna. Niestety plany transportowe troszkę się
pokrzyżowały i ostatecznie wylądowaliśmy na pętli autobusowej w Lesznie.
Wizja kolejnej wyprawy z Leszna żółtym szlakiem do Wierszy nie
przypadła nam do gustu. Wtedy właśnie mnie olśniło i przypomniało mi się
śródleśne jeziorko o którym czytałem w książce Marii Kann Wierna
Puszcza. Jeziorko Tomczyn nazwane tak od imienia jednego z właścicieli okolicznych terenów Tomasza Bersohna. Maria Kann opisywała w swojej książce, że jeszcze przed II wojną Światową można było swobodnie pływać po rozległym jeziorze łodziami.
Z tamtych lat już niewiele pozostało ze wspaniałego jeziora. Teraz
zbiornik a dokładnie dwa małe połączone ze sobą jeziorka tworzą
niewielkie zarośnięte trzcinami rozlewisko.

Widoki
jednak zapierają dech w piersiach, w tak małej odległości od Leszna
(około 2 km) przenosimy się w iście bajkowy świat. Otacza nas kawałek naprawdę dzikiej i nieposkromionej przyrody. Wśród wielu odcieni zieleni przebija się błękitna tafla wody.
Dopiero w takim miejscu w pełni możemy docenić radość przebywania wśród
dzikiej przyrody. Niezmącony spokój zakłóca jedynie śpiew ptaków i
rechot żab. Możemy kontemplować życie dzikich łabędzi i kaczek.


Jedne z napotkanych miejscowych opowiedział nam, że
to miejsce było kiedyś jeszcze piękniejsze jeszcze za czasów PRL-u.
Mieszkał tu wtedy Gajowy który wszystkie swe siły poświęcał na
zachowanie tego miejsca w stanie pierwotnym i w nienagannej czystości.
Niestety nie wiedzieć czemu jacyś wandale spalili jego gajówkę stojącą
na samym brzegu jeziorka.

Bardzo Was proszę jeżeli
będziecie odwiedzali to miejsce to pozostawcie je w niezmienionej
formie, nie pozostawiajmy po sobie niechlubnego świadectwa. Uszanujmy
ten naprawdę dziki zakątek Puszczy Kampinoskiej. Niech nasze dzieci i
wnuki tez zobaczą piękno takich zakątków. Już nie mogę się doczekać
jesieni, wtedy dopiero to miejsce w pełni rozkwitnie tysiącem barw.